Spokojnie, to tylko... Adenia pechuelii
Sukulenty 5:1, 2008
Adenia pechuelii (Engler 1892) Harms zamieszkuje najczęściej górskie zbocza i skały (czasem też tereny płaskie), zachodniej Namibii, wzdłuż której ciągnie się długim pasem, choć jest tam z rzadka rozsiana. Jej ciekawy pokrój wynika z jej adaptacji do życia w tym suchym środowisku, w którym panują także silne wiatry i występują znaczne różnice temperatury. Mieszkańcy Namibii nazywają tę Adenię, przez wzgląd na jej wygląd, "pustynną kalarepą".
Adenia pechuelii to duży, przysadzisty caudex, w kolorze od kremowego do szaro-zielonego, osiągający zwykle kilkadziesiąt centymetrów szerokości, w przybliżeniu kulisty, z którego wyrastają cienkie gałązki wydające liście - są one również sukulentyczne. Kaudeks może okazjonalnie przekroczyć nawet 1 m wysokości, a niektóre stare egzemplarz wydają u podstawy kolejne kaudeksy - największa zarejestrowana średnica takiej masy to 3 m, a wiek takich egzemplarzy powszechnie ocenia się na ponad 1000 lat. Liście są małe, i w niewielkich ilościach, szaro-zielone. Kwiaty małe, zielonkawe. Dojrzałe owoce są czerwone.
Aż dziw bierze, że ta roślina, o tak ciekawym wyglądzie, jest mało rozpowszechniona wśród kolekcjonerów, bo w swojej ojczyźnie, choć nie jest jej wiele, nie jest trudna do spotkania. Ostatnie badania wykazały, że jej populacje są prześladowane przez handlarzy roślinami. Oznacza to oczywiście, że roślina staje się poszukiwana.
Niestety, Adenia ta wolno rośnie. Jeśli chcemy przyśpieszyć wzrost, można zwiększać wilgotnośc atmosfery lub poeksperymentować ze szczepieniem. Podlewać ją należy tylko przy ciepłej temperaturze, a podłoże powinno zawierać dużo pumeksu, perlitu, keramzytu, ewentualnie żwiru i kamieni. Dobry drenaż jest potrzebny bo roślina ta szybko gnije od stale wilgotnego podłoża, szczególnie gdy jest chłodno, do korzeni powinno też dochodzić powietrze. Zimować najlepiej w temperaturach 10-15 st. C i całkowicie na sucho - żadnego podlewania w tym okresie! Roślinę tę najlepiej rozmnażać z nasion, bo ukorzeniane odgałęzienia nie wytwarzają kaudeksu. Żeby zyskać nasiona trzeba egzemplarza męskiego i żeńskiego, bo rośliny są dwupienne, niestety podobno A. pechuelii w kulturze kwitnie dopiero po ok. 30 latach, a na stanowiskach naturalnych roślina kwitnie rzadko (od lutego do czerwca).
Literatura:
Gordon Rowley, Caudiciform and pachycaul succulents
